Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Posts Tagged ‘محمدعلی طاهری’

آبان 1393

محمدعلی طاهری

محمدعلی طاهری

به گزارش فیسبوک «ستاد آزادی استاد محمدعلی طاهری»، شامگاه عاشورا(سه‌شنبه 13آبان 93)، سرکار خانم نسرین ستوده، حقوقدان و فعال اجتماعی، به‌دعوت جمعی از فرادرمانگران تهران و اصفهان در مراسم «شام غریبان» که از سوی آنان ترتیب داده شده بود، حضور یافت و ضمن ایراد سخنرانی، به برخی پرسشهای مطرح شده، پاسخ گفت. این مراسم، در حالی برگزار می‌شد که استاد محمدعلی طاهری، پس از 42 ماه حبس انفرادی و افزایش غیر قانونی 6 ماه قرار بازداشت در زندان انفرادی، همچنان با مداخله نیروهای امنیتی در پرونده خود، رو به رو است و در اعتراض به این وضعیت، یازدهمین روز اعتصاب غذا را سپری می‌کند.

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

سرکار خانم ستوده، ضمن بیان اینکه «به‌هیچ‌وجه، هیچ سیستم قضایی نمی‌پذیرد که کسی مدت محکومیتی را طی کند و سپس {= در طول دوران بازداشت} با اتهام جدیدی مواجه شود»، افزود: «این اتفاق در دهه 60 رخ داده است؛ اما ما الآن در دهه 90 هستیم و هرگز اجازه نمی‌دهیم که حکومت بتواند چنین کاری را بدون هزینه انجام‌دهد».

ایشان، استاد محمدعلی طاهری را از سرمایه های جامعه خوانده، با بیان این که 5 سال حبس برای ایشان بسیار سنگین است، اظهار داشت: «من اصرار فراوان دارم از حقوق یکدیگر بی آن که به عقاید هم کار داشته باشیم، دفاع کنیم».

در پایان مراسم، فرادرمانگران که به نشان صلح طلبی خود، با شال‌های سپیدی در جلسه حاضر بودند، با شمع‌ها و پلاکاردهایی در دست، حق آزادی اندیشه و بیان دگراندیشان را خاطرنشان ساختند.

برای کسب اطلاعاتی بیشتر لطفاً به پست زیر و دیگر پستهای مرتبط در که در آخر این پست آمده‌اند مراجعه فرمایید:
عقیده‌های مظلوم: تهدید به مرگ در زندان | وضعیت وخیم زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری در سکوت رسانه‌ای گمشده است

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در صفحه‌ی فیسبوک شخصی خود که اخیراً آن را راه‌اندازی کرده‌اند(پست «») به شرح این دیدار و بیان نظرات خویش پرداخته است، که در زیر بخوانید:

«سه‌شنبه‌شب گذشته که مصادف با شب عاشورا بود، به‌جمع دوستداران دکتر محمد علی طاهری دعوت بودم.

همگی به رسم عاشورا و نشان عزاداری، لباس سیاه بر تن داشتند و شال‌هایی سفید برگردن آویخته بودند. گرچه مسلمان‌اند و مذهبی، اما حتماً آنها و جمع‌شان قرائتی متفاوت از دین رسمی رایج دارند که اینچنین در معرض بازداشت و آزار و اذیت‌اند.

محمد علی طاهری نزدیک چهار سال است درحال گذراندن حبس‌اش به اتهامات عقیدتی‌است. او بنیان‌گذار عرفان کیهانی در ایران است و به شیوه‌ای خاص، خدا را می‌پرستد.

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

وی را به 5 سال حبس محکوم کردند و او تا بدینجا در بند امنیتی حبس خود را سپری‌کرده‌است.

اکنون اما با گذراندن بیش از نیمی از مدت حکم، تلاش می‌شود اتهام جدیدی به او تفهیم شود که می‌تواند مجازات اعدام در بر داشته باشد: افساد فی الارض!

او دراعتراض به وضعیت سختی که بر وی تحمیل شده است از دو هفته پیش دست به اعتصاب غذا زده است.

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

یکی از رایج‌ترین و غیرقانونی ترین اقدام قضایی آن‌است که متهمی را پس از دستگیری و تفهیم اتهام اولیه، با اتهام جدیدی مواجه کنند. این روش که بیشتر در اتهامات سیاسی و در سیستم‌های حکومتی تمامیت‌گرا رایج است، مورد اعتراض آزادیخواهان و قانون گرایان است.

به‌همین دلیل و برای جلوگیری از اعمال سلیقه‌ی نهادهای حکومتی و امنیتی در پرونده‌های سیاسی بوده است که قانون اساسی ایران در اصل 32، تفهیم اتهام را محدود به 24 ساعت اولیه، پس از بازداشت کرده است.

دوستداران آقای طاهری نگران روند پرونده‌ی ایشان هستند. آنها جسته و گریخته شنیده‌اند که پرونده، روندی شبهه‌آمیز را طی می‌کند.

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

بعد از نزدیک چهار سال که از بازداشت ایشان می‌گذرد، افرادی به ناگهان به‌عنوان شاکی خصوصی پیدا شده‌اند و شکایت‌هایی را علیه ایشان مطرح کرده‌اند که می‌تواند منجر به حکم اعدام شود.

قطعا شکایتی چنین سنگین علیه کسی که نزدیک چهار سال است در زندان به سر می‌برد، کاری غیر قانونی است و اگر این شکایت‌ها به توصیه و پیگیری افراد یا نهادهایی مطرح شده باشد، هرگز مبنای حکمی غیرعادلانه را نمی‌تواند موجه جلوه‌دهد.»
نسرین ستوده – شنبه 17 آبان – 11:30

آنطور که ذکر شد نسرین ستوده در این جمع، سخنانی داشته‌اند که ویدیوی آن موجود است. و در زیر متن این سخنان را مشاهده نمایید:

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

«من تابه‌حال این شانس را نداشته‌ام که در کلاسهای شما شرکت‌کنم و از محورهای نظری شما مطلع‌باشم. آنچه که می‌دانم از نظرات عرفان کیهانی، نامنظم و جسته و گریخته‌است. اما خوشحالم بگویم که بی‌آنکه به عقاید هم، کاری داشته باشیم، بی‌آنکه در صدد نفی یا تأیید عقاید هم باشیم، من به عنوان وکیلی که سوگند شرافت یادکرده‌ام، حتماً و حتماً برای دفاع از عقاید شما هستم.

من بر این اعتقادم که در جامعه خودمان، مسأله‌ای را داریم، اتفاقی که یک روز باید بین همه‌ی ما باز شود و راجع به آن صحبت کنیم.

شاید در بین شما باشند کسانی که از آسیب‌های دهه‌ی شصت در امان نمانده‌باشند. یا نه، مثل من نه از آسیب‌دیدگان آن دهه باشید و نه از آسیب زنندگان. اما یک مسأله اجتماعی ماست.

قاطعانه بر این اعتقادم که آن فاجعه که همه‌ی ما به‌نوعی درگیر آن هستیم یا دست کم به رفع اثرات آن ضایعه فکر می‌کنیم و مسئولیت داریم نسبت به آن؛ بر این اعتقادم که آن فاجعه به دلیل عدم حضور وکلا در این پرونده‌ها رقم خورد.

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

اگر وکلا می‌توانستند آزادانه در آن دادگاه‌ها شرکت کنند و از حقوق آن متهم دفاع کنند، هرگز ما با احکام اعدام به‌آن گستردگی مواجه نمی‌شدیم. و یک حکومت خیلی اشتباه می‌کند اگر که فکر می‌کند با افزایش اعدام‌ها در یک برهه‌ی تاریخی، خودش را حفظ کرده است. اگر حکومتی با بالابردن آمار اعدام خودش را حفظ کند، بسیار کار خبطی است و مسئولیتش دو چندان می‌شود.

من بر این اعتقادم همچنانکه تعداد زیادی از افراد به‌دلیل تلاش‌های مرحوم منتظری از اعدام رهایی پیدا کردند، می‌شد تعداد دیگری از متهمان با دخالت وکلا از اعدام رهایی پیداکنند. همچنان که حضور آن‌ها که اعدام نشدند تا به امروز، چیز خاصی را و هزینه‌ی خاصی را به جامعه‌ی ما تحمیل نکرده، می‌شد که اعدام نشوند و باز ما در کنار هم زندگی‌کنیم.

بسیاری از کسانی که زیر حکم اعدام بودند و بعد نجات پیدا کردند، الآن از نویسندگان و فرهیختگان جامعه‌ی ما هستند و ما خوشحالیم که این سرمایه‌ها برای ما حفظ شده است.

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

پس من با این مقدمه، می‌خواهم یک موضوع مهم حقوقی را در اینجا مطرح کنم، که البته دوست عزیز ما جناب آقای دکتر طاهری، با آن مواجه هستند و همه‌ی شما در جریان هستید.

یکی از بدترین رفتارهای قضایی این است که کسی که به اتهام سیاسی روانه زندان می‌شود، بعد از مدتی حبس او را ببرند و اتهام جدیدی بر او تفهیم بکنند. این خلاف همه‌ی قواعد حقوقی در همه‌ی سیستم های قضایی است. به‌هیچ‌وجه هیچ سیستم قضایی نمی‌پذیرد که کسی مدت محکومیتی را طی کند و سپس با اتهام جدیدی مواجه‌شود. این اتفاق در دهه‌ی شصت افتاده، اما ما الآن در دهه‌ی نود هستیم و به‌هیچ‌عنوان اجازه‌ی چنین کاری را نمی‌دهیم و هرگز اجازه نمی‌دهیم که چنین کاری را بدون هزینه، یک حکومت بتواند انجام دهد.

یک حکومت، مسئول رفتارش می‌باشد و مسئول هر مجازاتی که می‌کند؛ ولو یک روز باشد. پنج سال حبس برای جناب آقای دکتر طاهری، حبس بسیار سنگینی محسوب می‌شود.

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خوشبختانه بسیاری از شما تجربه‌ی زندان را ندارید؛ خدا را شکر! در بند عمومی شما با مواردی مواجه می‌شوید که شخصی ممکن است قاچاق کرده باشد یا سرقت مسلحانه و چیزهایی از این قبیل، که حبس چهار یا پنج سال را به او می‌دهند. به این راحتی چنین احکامی صادر نمی‌شود، اما در اتهامات سیاسی، عقیدتی و مدنی ما شاهد احکام دو رقمی، سه رقمی… هستیم.(چه خبر است؟!)

چرا باید افراد بابت وکالتشان به سیزده سال حبس، آن‌چنان که همکار من آقای سلطانی الآن چنین حکمی برایشان صادر شده؛ چرا آقای سیف زاده معادل ده سال حبس گرفتند؟ چرا آقای دکتر طاهری فقط به‌دلیل اینکه عقایدشان با حکومت ممکن است یک اختلاف جزئی داشته باشد…؛

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

خواسته‌های یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

راه رسیدن به خداوند بی‌نهایت است، چرا باید بابت پیداکردن راهی برای رسیدن به خداوند، به پنج سال حبس محکوم شوند؟! ما به این حکم هم معترضیم! و حتماً یک حکومت باید پاسخگو باشد در قبال احکامی که صادر می‌کند.

به ویژه وقتی یک طرف آن حکم، خود حکومت است. حکومت شاکی این پرونده است، خودش هم حکم می‌دهد، خیلی جالب است! برای اینکه تمام قضات، سخنگوی دولت هستند و دولت، شاکی متهمین سیاسی! کجای این احکام می‌تواند عادلانه باشد؟ هرگز نمی‌تواند! هرگز!
و بدتر از آن حکمی که خودش خیلی جای مؤاخذه دارد، این است که متهمی را که درحال‌گذران حکمش می‌باشد، ببرند و با اتهام جدیدی مواجهش بکنند. اتهامی که مجازاتی سنگین‌تر از مجازات اول دارد. این در هیچ سیستمی پذیرفته نیست.

من خواهش می‌کنم؛ من دیده ام که شما چگونه به دفاع از استاد خودتان پرداخته‌اید. من می‌خواهم که اینجا همه‌ی تردیدها را به شما بگویم. این موضوع در اینجا که حق کاملاً به‌‌جانب شماست، کوچکترین تردیدی روا ندارید.

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری - شام غریبان 93 - 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

نسرین ستوده در جمع یاران زندانی عقیدتی، محمدعلی طاهری – شام غریبان 93 – 13 آبان 93 | عکس: فیسبوک ستاد آزادی استاد محمد علی طاهری‎

با هیچ منطق حقوقی پذیرفته نیست که متهمی را با اتهام جدیدی آن هم به این سنگینی مواجه بکنند و من آمده‌ام بگویم که البته به وظایف خودم تا آنجایی که می‌توانسته ام عمل کرده‌ام و بعد از این هم حتما عمل می‌کنم؛ و هم اینکه آمده ام در جمع شما باشم و هم بگویم که به لحاظ حقوقی ما همگی این وظیفه را داریم تا از حقوق ایشان به عنوان یک شهروند، به‌عنوان یک فرد متفکر و تحصیل‌کرده دفاع‌بکنیم؛ تا به این ترتیب، ما سرمایه‌هایمان را برای خودمان حفط‌کنیم. ایشان از سرمایه‌های جامعه‌ی ما هستند و من اصرار فراوان دارم از حقوق یکدیگر بی‌آنکه به عقاید هم، کاری داشته باشیم، دفاع‌کنیم. ممنونم از لطف شما.

… من می‌خواهم بگویم که زمانی که در نوجوانی کار اجتماعی را شروع کردم، نمی‌دانستم چنین بهای سنگینی را باید پرداخت کنم،؛ سنگین نیست البته! برای‌اینکه ما قدم‌به‌قدم اهدافمان را بالاتر می‌گیریم.

من هم آن موقع در نوجوانی، اهدافم مثل حالا نبود. الآن افق‌های بزرگتری را پیش روی خودم باز می‌کنم. پس بنا به‌آن افق‌ها همه‌ی ما می‌گوییم که چه بهایی حاضریم پرداخت کنیم. اگر اهدافتان را بالا می‌گیرید، بدانید گام‌های بلندتری باید بردارید؛ هزینه‌های بیشتری باید پرداخت کنید. همین است. در هر مسیری قدم بر می‌داریم، اگر برای گذشت از نفس شخص خودمان است، باید بهاپرداخت‌کنیم. کار دیگری پیش روی ما نیست.

الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها
»

پستهای مرتبط:
ادامه‌ی اعتصاب غذای محمدعلی طاهری و نگرانی از وضعیت وخیم ایشان

وبلاگ نامه به یک آزاده

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Advertisements

Read Full Post »

شهریور 1393

تمام این سالها جز بی‌خبری از وضع او خبری نشنیده‌ایم. صحبت از محمدعلی طاهری است.

گرچه متن زیر که برگرفته از گزارش اخیر سازمان عفو بین‌الملل است چیزی جز جمله‌ی «ما از او بی‌خبریم» را فریاد نمی‌زند اما چه می‌توان کرد جز این فریاد؟ که باز، صحبت از عقیده‌های مظلوم است:

محمدعلی طاهری

محمدعلی طاهری


محمد علی طاهری از زندانیان عقیدی زندان اوین است که بیش از سه سال را در سلولهای انفرادی بند دو-الف زندان اوین _بندی که زیر نظر اطلاعات سپاه است_ می‌گذراند.

او که درپی اعتقادات و اعمال معنوی خود درحال گذران حبسی پنج‌ساله به اتهام اهانت به مقدسات اسلامی در زندان اوین است توسط بازجوهایش به قتل تهدید شده است.

محمد علی طاهری پایه‌گذار گروهی معنوی به نام عرفان حلقه است. ایشان 14 اردیبهشت ماه 1390 توسط نیروهای متصل‌به سپاه بازداشت شد و مدت‌زمان 9 ماه را درحالی درسلولهای بند دو-الف سپاه گذراند که هیچکس در این مدت هیچگونه خبری از او نداشت.

هشتم آبان 1390 ایشان توسط شعبه‌ی 26 دادگاه انقلاب تهران به جرم اهانت به مقدسات اسلامی به 5 سال حبس متهم گردید. لازم به توضیح است که طبق ماده 513 مجازات اسلامی، محکومیت اهانت به مقدسات اسلامی درصورتی که موضوعِ جرم ارتکابی مشمول سَبُّ النبی(اهانت به پیامبران عظام، ائمه و یا حضرت فاطمه زهرا) گردد، اعدام و در غیر اینصورت، حبس از یک تا پنج سال است.

بنابراین نکته و باتوجه به حکم پنج ساله‌ی محمدعلی طاهری، درحالی که مشخص است ایشان هرگز به اعدام محکوم نگردیده‌اند اما، طبق اطلاع سازمان عفو بین‌الملل، مسئولین به تهدید ایشان به مرگ ادامه می‌دهند.

محمدعلی طاهری تمام مدت حبس خود را تا این زمان در سلولهای انفرادی گذرانده است و درخواست‌های مکرر وی مبنی بر انتقالش به بندهای عمومی همواره با مخالفت روبرو گردیده است، تا جایی که ایشان در اعتراض به عدم دریافت حقوق ابتدایی خود در طول حبس مجبور به برگزیدن چندینباره‌ی(حداقل هفت بار) اعتصاب غذا گردیده و فشارهای بی‌حد، ایشان را تا چهار بار به‌سوی اقدام به خودکشی برده‌است. (برای نمونه لطفاً پست «ادامه‌ی اعتصاب غذای محمدعلی طاهری و نگرانی از وضعیت وخیم ایشان» را ملاحظه کنید.)

در مورد فشارهای بی‌حدی که منجر شده‌اند تا آقای طاهری در چند مورد هیچ راهی را جز اقدام به خودکشی نیابند توجه شما را به بخشی از نامه‌ی اخیر ایشان به احمد شهید جلب می‌نماییم:

«تهدید _مبنی بر صدمه‌رسانیدن به همسرم و درنتیجه بی‌سرپرست‌شدن فرزندانم_؛ از تخلفات و جرایمی‌ست که از سوی بازجوهای من درمورد من اعمال گردیده است:

به‌دنبال نتیجه‌نگرفتن بازجوها و بازپرس از گرفتن اعتراف مرتد بودن و…، یکی از بازجوها مرا تهدیدنمود که درصورت عدم همکاری(ارائه‌ی اعترافات دیکته‌شده‌ی کذب)، افرادی را دارند که به همسرم صدمه واردنمایند و…

که در نتیجه این فشار روانی وارده‌ی ناشی از این تهدید و صدور حکم(جعلی) اعدام از یک‌طرف، و عدم تمایل به ارائه‌ی اعترافات کذب دیکته شده از طرف دیگر، باعث شد برای در امان‌ماندن خانواده‌ام و عدم اعتراف دروغین، چهار بار اقدام به خودکشی نمایم که با مرگ من، این ترفند شیطانی خنثی شود.»

به‌‎غیر از آزادی شش روزه‌ای که ایشان در 11 اسفند 1392 داشتند در تمامی طول حبس، ارتباط ایشان با دنیای خارج تنها به تماسهای محدود تلفنی با خانواده، و ملاقات‌های مختصر کابینی که هر دو هقته یک بار با همسرشان داشتند محدود گریده بود تا اینکه 11 تیرماه 1393 یعنی روز دستگیری دو هفته‌ای همسر ایشان، پایانی شد بر این ارتباطات محدود محمدعلی طاهری با دنیای بیرون از سلول انفرادی.

اضافه می‌کنیم که آن روز، زیبا محمدیان همسر آقای طاهری درحالی در منزل شخصی خود توسط دو زن و سه مرد بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند که این مأموران به تفتیش منزل پرداخته و لپ تاپ شخصی، چند دستگاه موبایل و دوربین مداربسته داخلی ساختمان محل زندگی ایشان را ضبط کرده و با خود می‌برند.

همچنین توجه شما را به پست «گزارش یک درد: اعتصاب غذا/ اینجا کجاست که آنان غذا نمی‌خورند؟» در آرشیو بلاگ جلب می‌نماییم.

برگرفته از گزارش سازمان عفو بین‌الملل به استثنای بعضی اضافات، تغییرات و حذفیات
وبلاگ نامه به یک آزاده

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

مرداد 1392

محمدعلی طاهری از زندانیان سیاسی-عقیدتی میهنمان است که مدتهای طولانی در سکوت خبری تحت شدیدترین فشارها قرار داشته است. ایشان اینک مجددا مجبور به برگزیدن بی‌غذایی شده اند و متأسفانه وضع ایشان وخیم گزارش شده است. در این شرایط سخت و با توجه به سکوت خبری درباره‌ی ایشان و نگهداری آقای طاهری در بند امنیتی سپاه و درنتیجه افزایش بی‌خبری از آنچه بر ایشان می‌رود نیاز اطلاع‌رسانی گسترده‌تر درباره‌ی ایشان به‌شدت حس می‌گردد

توجه شما را جلب می‌کنیم به پست «گزارش یک درد: اعتصاب غذا/ اینجا کجاست که آنان غذا نمی‌خورند؟»

محمدعلی طاهری

محمدعلی طاهری

وضعیت جسمی محمد‌علی‌ طاهری، زندانی محبوس در بند دو-الف اطلاعات سپاه، در پی تداوم اعتصاب غذا، وخیم عنوان شده است.

به گزارش هرانا،با گذشت قریب به سه هفته از اعتصاب غذای محمد علی طاهری، وی در وضعیت بسیار ناگوار جسمی و روحی قرار گرفته است.

این اعتصاب غذا که همزمان با ماه رمضان صورت گرفته، در اعتراض به کارشکنی‌‌های پی‌در‌پی بازجویان و بازپرس پرونده و نیز به موازات تشدید فشارهای روانی از طریق تهدید و ارعاب خانواده‌ی ایشان بوده است.

لازم به یادآوری‌ست که محمدعلی طاهری، بنیانگذار عرفان کیهانی(حلقه) و دو طب مکمل فرادرمانی و سایمنتولوژی است.

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

تیر 1392

لطفا برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد اسامی ذکرشده در این متن به انتهای متن مراجعه نمایید.

اینجا کجاست که آنان غذا نمی‌خورند؟ دست‌شستن از آغازی‌ترین نیاز انسان برای رسیدن به آغازی ترین حقوق انسان، سهمگین است.

اینجا… جمله ای که با آن آشنایی. و آشنا با واژه‌ها یعنی واژه هایی که حقیقت‌شان را لمس کرده باشی:
«اینجا ایران است»

عبارتی آشنا، که می‌دانی اش. یعنی، که با وجودت درکش کرده ای و در تجربه‌اش به سر می‌بری…

اگر خزعلی باشی، باید بگویی «تا آخر می‌ایستم» و قدم بگذاری در راه یک تفسیر. تفسیر دردناکی از آزادی‌خواهی، در عبور از میان تونلی پر از چشمان ِ ملالت، که به تو خیره شده اند… گرچه اگر ضربان قلبت به پت‌پت افتاده باشد ارزش خبری ات بالا مانده، اما بدان که اگر برای آقای هاشمی پیام بفرستی تو هرگز ارزش خبری نداری مگر آقای هاشمی کاندید ریاست جمهوری شود… و فراموش نکن آقازاده! که پیکر تو در هر راهی که باشی ارزشی ندارد از چشمان پرنور روشن‌فکران…

ارزش خبری… به حقیقت جایگاه این عبارت کجاست امروز، وقتی والاترین ارزش، یعنی «جان انسان» در میان است؟

اگر آرش صادقی باشی، که نه دوستانت نه خانواده‌ات از تو سخنی نگویند خبر اعتصاب غذای تو حتی دیگر موثق هم نیست دوست من… گم‌نام نام‌آشنا، تو حتی زیر خط «ارزش خبری» هم نیستی این روزها… و شاید جانت گم و گور شده باشد میان خبرهای انتخابات ما…
و تو آرش محمدی، گرچه مانند صادقی ِ هم‌نامت، فعال دانشجویی باشی تو را نیز میان اخبار ما جایگاهی موثق نیست. وجه اشتراک شما در نامتان نیست تنها، در بی‌نشانیان نیز هست و در انسان بودنتان…

اگر زندانی عادی باشی اما چه؟ سلام راحله ذکایی، زندانی عادی تبعیدی! انگار به حرمت آن روزها که با هم‌بندان شریفت در اوین هم‌رزم شدی تا پای شرافت بایستی، کمی ارزش خبری‌ات بالا رفته است. گرچه خبری نگفته‌ایم از تبعید تو به قرچک ورامین که دور نیست از همان روزها، اما حتما اگر روزی اعتصاب غذا را برگزینی از تو خبری خواهیم نوشت! اما بدان برای پوستر روزشمار غذانخوردن‌هایت عکسی نخواهیم داشت…
آرزویی که تو روزی زمزمه‌اش کردی چقدر بزرگ و آرامش‌بخش است، همان آرزو که اول کتاب فروغی که روزی به دست داشتی با قلم نوشته بود:
«به امید روزهایی که شاید روشن باشند و آزاد»
و تو خواندی و آرام زمزمه کردی: «شاید…»

آنقدر گمنامی که حتی عکسی از تو نیست

آنقدر گمنامی که حتی عکسی از تو نیست

کردپور ها! شما فعال حقوق بشر هستید. و گویا این، یعنی ارزش خبری! و این یعنی شاید اگر در تنگنای وحشتناک بی‌غذایی به‌سربرید از شما خبرک‌هایی بیاید گاه‌گاهی…
اما تو محمدعلی طاهری، تو مگر به سبب همان کتاب‌هایی که از تو هست، مگر به شرافت همان کسانی که حرف‌های تو را شنیده اند روزی، ارزش‌خبری‌جویان را مجبور کرده باشی سخنکی از تو گویند، وگرنه، تنگنای بی‌غذایی، این روزها انگار آنچنان ارزش خبری ندارد دیگر…

و اما تو حسین سلمان‌زاده، شاهرخ زمانی، محمدحسین رضایی، مصطفی مصری، خالد حردانی، جابر آلبوشوکه، هادی راشدی، هاشم شعبانی، مختار آلبوشوکه، محمدعلی عموری‌نژاد و رحمان عساکره شما که اسم و نشانت آشنا نیست و تو که حتی اسمت را نمی‌دانم. تو که حتی دانایان نمی‌شناسندت، اگر دست بشویی از طعام شاید میان این طومارها خطی سهم تو شود! وگرنه، سهم تو در رسانه‌های بلندنظر «خبر، بی‌خبر» است «هیچ در هیچ» است، «طعام بی طعام» است…

اینجا… ایران است. سرانجام رنج به مقصد خواهد رسید و عاقبت نیز دل‌های رنج‌دیدگان ِ آزاد خواهد بود که قضاوت خواهد کرد رنگ ِ برگ‌های تاریخ‌نوشته‌های عملکردِ آنان را که نباید سکوت می‌کردند اما ساکت ماندند… که چه رنگ است: سرخ است، سپید است یا سیاه…

مهدی خزعلی
دی 91 تا اردیبهشت 92: مهدی خزعلی اعتصاب غذایی را که از 10 دی 91 آغاز کرده بود پس از 140 روز در 28 اردیبهشت 92 خاتمه داد. گزارشی از این راه رفته را بخوانید در پست «روزشمار یک درد، گزارشی از یک رنج ِ در راه آزادی/مهدی خزعلی آزاد شد»

دکتر مهدی خزعلی کمی پس از آزادی اش پس از اعتصاب غذای 140 روزه - خرداد 92

دکتر مهدی خزعلی کمی پس از آزادی اش پس از اعتصاب غذای 140 روزه – خرداد 92

آرش صادقی
فروردین 92: آرش صادقی اعتصاب غذایی را در تاریخ 12 فروردین ماه آغاز کرده است. از وضعیت او، اینکه او کجاست و بر او چه رفته است هیچ خبری در دست نیست. بیشتر بخوانید درباره‌ی او درپست «برگی از زندگی سراسر مبارزه ی آرش صادقی»

تولد آرش صادقی - آرش صادقی و مادر مرحوم ایشان

تولد آرش صادقی – آرش صادقی و مادر مرحوم ایشان

آرش محمدی
خرداد 92: آرش محمدی فعال دانشجویی 27 خرداد اعتصاب غذایش را آغاز کرد. از آنچه بر او گذشته خبری در دست نیست…
او که پیش از این یک سال زندان را گذرانده بود در 25 خرداد پس از حمله به تجمعات مردمی در تبریز دستگیر شد.

آرش محمدی

آرش محمدی

راحله ذکایی
اردیبهشت 92: راحله ذکایی دست به اعتصاب غذای نامحدود زد. از سرنوشت او خبری در دست نیست.

او ششم دی ماه 91 یعنی کمتر از دو ماه پس از اعتصاب غذای ده نفره‌ی زندانیان سیاسی زن زندان اوین که او نیز یکی از آنان بود، در سکوت خبری به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

برادران کردپور
اردیبهشت 92: خسرو کردپور، روزنامه‌نگار و مسئول آژانس خبری موکریان(نشر اخبار حقوق بشری در ایران) در اعتراض به وضعیت نامشخص خود و برادرش مسعود، از 31فروردین دست به اعتصاب غذا زد و سرانجام پس از 25 روز در 24 اردیبهشت به آن خاتمه داد.

مسعود و خسرو کردپور 17 و 18 اسفند 91، توسط نیروهای امنیتی در مهاباد بازداشت و پس از گذشت سه هفته بازداشت، 8 فروردین 92 به زندان اطلاعات در ارومیه منتقل شدند.

مسعود کردپور - خسرو کردپور

مسعود کردپور – خسرو کردپور

محمدعلی طاهری
اردیبهشت 92: محمدعلی طاهری دانشمند و از صاحبان نظریه‌های عرفانی در ایران(عرفان حلقه) بازدوباره اعتصاب غذا را تنها راه باقی‌مانده برای خویش یافته است. او بیش از دو سال است که به جرمی نامشخص در بند امنیتی دو-الف متعلق به سپاه در انفرادی نگهداری می‌شود. از سرنوشت و وضعیت جسمانی او و آنچه بر او گذشته و می‌گذرد هیچ خبری موجود نیست. تنها چیزی که می‌دانیم شاید این باشد که در این مدت او تنها یک هفته مرخصی درمانی داشته و هشت بار اعتصاب غذا کرده و تحت شکنجه‌های شدید روانی قرارداشته است.

محمدعلی طاهری

محمدعلی طاهری

حسین سلمان‌زاده
اردیبهشت 92: حسین سلمان‌زاده، عکاس مطبوعاتی 6 اردیبهشت در آنکارا دستگیر شد و پس از طولانی شدن مدت بازداشتش در بازداشتگاه پلیس امنیت ترکیه مجبور به اعتصاب غذای خشک به مدت 5 روز شد(او شنبه 14 اردیبهشت پس از 5 روز اعتصاب خود را شکست). از وضعیت او پس از این واقعه اخباری در دست نیست.

او عکاس خبرگزاری فارس و بسیاری از دیگر نشریات ایران بود که در جریان ناآرامی‌های پس از تقلبات انتخاباتی سال 88، و انتشار عکس‌هایش از اعتراضات مردمی درخبرگزاری‌های خارج از ایران و فاش شدن نامش مجبور به ترک ایران شد.

حسین سلمان زاده

حسین سلمان زاده

شاهرخ زمانی و خالد حردانی
خرداد 92: روز 26 اردیبهشت شهرداری ناحیه یک اهواز، دست به تخریب هفت باب منزل مسکونی در محله‌ی محروم شلنگ‌آباد اهواز زد. این کار به بهانه‌ی ساخت و ساز غیرقانونی صورت گرفت.

خالد حردانی و شاهرخ زمانی از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر کرج با هدف حمایت از این خانواده‌ها و اعتراض به این عملکرد از 28 اردیبهشت تا 6 خرداد یعنی 10 روز دست به اعتصاب غذا زدند. هیچ‌گاه اخبار زیادی از این زندانیان به قدر کافی منتشر نشده است.

خالد حردانی - شاهرخ زمانی

خالد حردانی – شاهرخ زمانی

محمدحسین رضایی
خرداد 92: محمد حسین رضایی، زندانی کُرد محبوس در زندان میناب از سه شنبه 14 خرداد با دوختن لبهایش اعتصاب غذایی را آغاز کرد. او در اعتراض به عدم رسیدگی به نامه‌اش که به رئیس زندان درمورد وضعیت زندان و رفتار زندانبانان با زندانیان نوشته بود، اعتصاب غذا کرده است. آخرین خبری که از او دردست است این است که وی پس از این اعتصاب غذا 16 خرداد به انفرادی منتقل شده و ممنوع الملاقات و ممنوع التماس است.

محمد (خسرو) حسین رضایی به 45 سال زندان و تبعید محکوم است. او در خرداد 90 به اتهام محاربه از طریق عضویت در حزب موکله اتقلابی کُردستان به 30 سال زندان و تبعید به زندان میناب محکوم شد و پس از آن برای پرونده ای دیگر به 15 سال زندان دیگر محکوم گردید.

محاکمه‌ی وی 21 مرداد 91 در شعبه‌ یک دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی بابایی صورت گرفت و حکمش 29 شهریور همان سال به او ابلاغ شد.او فروردین 92 پس از قطعی شدن حکمش از زندان مرکزی سنندج به زندان میناب تبعید شد.

محمدحسین رضایی

محمدحسین رضایی

مصطفی مصری
اردیبهشت و خرداد 92: مصطفی مصری زندانی سیاسی کُرد از یکشنبه 29 اردیبهشت به دلیل موافقت نکردن مسئولین زندان مرکزی ارومیه با انتقالش به زندان نقده(که به محل زندگی اش نزدیکتر است و با توجه به فوت پدر، مادر پیرش راحت‌تر به ملاقات خواهد آمد) با دوختن لبهای خویش اعتصابش را شروع کرد و در نتیجه‌ی این عمل به انفرادی منتقل شد. آخرین خبری که از وضعیت او می‌دانیم آن است که وی در انفرادی زندان ارومیه، ممنوع الملاقات و ممنوع التماس است و پس از سه هفته اعتصاب غذا، در پی بی‌توجهی به خواسته‌هایش مجبور به ادامه‌ی اعتصاب غذا شده است. بیش از این از وضعیت وی خبری در دست نیست.

او، 26 ساله و ساکن شهر اشنویه از توابع آذربایجان غربی از سال 90 در زندان بسر می‌برد. او به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به سه سال و نیم حبس محکوم است.

شش شهروند عرب
اسفند 91 و فروردین 92: این شش زندانی اهل خلیفه اهواز که پنج نفر از آنان به اعدام محکوم بوده اند در اسفند 91 در اعتراض به وضعیت بدشان در زندان کارون اهواز(وضعیت تغذیه، بهداشت و عدم دسترسی به پزشک و همچنین حکم اعدام) مجبور به اعتصاب غذا شده اند. آنها همگی عضو موسسه‌ی فرهنگی گفتگو(الحوار) بوده اند، موسسه ای فرهنگی که در زمان ریاست جمهوری آقای خاتمی با هدف گفتگوی تمدن‌ها شکل گرفت.

کمیل آلبوشوکه پسر عموی دو تن از این زندانیان(مختار و جابر) درباره‌ی این شش تن گفته است: در بازداشتگاه اطلاعات آنها شکنجه‌های وحشیانه‌ای شده اند که طی آن لگن خاصره‌ی هادی راشدی، فک و دندان جابر آلبوشوکه شکسته. حال هادی راشدی از دیگران بدتر است و ناراحتی قلبی و کبدی نیز دارد. مختار آلبوشوکه نیز از بیماری روحی و روانی رنج می‌برد، فراموشی و لرزش دست دارد و حال دیگران نیز مساعد نیست و دسترسی به پزشک نداشته اند…

ایشان ادامه می‌دهند: این شش نفر همگی عضو مجموعه الحوار یا همان گفتگو بودند. موسسه‌ای فرهنگی که در سال 2002 در زمان آقای خاتمی مجوز قانونی گرفت و فعالیت خود را آغاز کرد. حتی اسم مجموعه یعنی گفتگو را هم از گفتمان آقای خاتمی یعنی گفتگوی تمدن‌ها گرفتند. کارشان هم فرهنگی بود. تلاش برای حفظ زبان عرب، برگزاری جلساتی برای شعر و سرود به زبان عربی، برگزاری کلاس‌های آموزشی، برگزاری جشن‌ها و ارتباط با خانواده‌هایی که به دختران شان اجازه تحصیل نمی‌دادند و…

جابر آلبوشوکه، هادی راشدی، هاشم شعبانی، مختار آلبوشوکه، محمدعلی عموری‌نژاد و رحمان عساکره

جابر آلبوشوکه، هادی راشدی، هاشم شعبانی، مختار آلبوشوکه، محمدعلی عموری‌نژاد و رحمان عساکره

محمد علی عموری نژاد: ۳۴ ساله، فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی از دانشگاه صنعتی اصفهان.
هادی راشدی: ۳۹ ساله، فوق لیسانس شیمی از دانشگاه آزاد امیدیه و معلم شیمی در دبیرستان خلفیه.
هاشم شعبانی نژاد: ۳۲ ساله، لیسانس ادبیات عرب و معلم ادبیات عرب در دبیرستان خلفیه.
جابر آلبوشوکه: ۲۸ ساله، شاغل در کارخانه سنگ تراشی
مختار آلبوشوکه: ۲۶ ساله سرباز و فوق دیپلم کامپیوتر
رحمان عساکره: ۳۴ ساله، متاهل و دارای ۵ فرزند، فوق لیسانس علوم اجتماعی و معلم در خلفیه اهواز.

همگی آنان غیر از رحمان عساکره که به 20 سال حبس محکوم شده‌اند حکم اعدام دارند. و احکام آنان عبارتند از: اقدام علیه امنیت ملی، مفسد فی‌الارض و تبلیغ علیه نظام و محاربه. از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست…

درحال تکمیل…

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »