Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for the ‘حشمت الله طبرزدی’ Category

دی 1392

آنطور که 15دی ماه گزارش داده بودیم(بازگشت حشمت اله طبرزدی به زندان / طبرزدی: دست یکدیگر را بفشاریم | سلامتی من مرهون مدافعان حقوق بشری خواهدبود) طی تماسی که با حشمت اله طبرزدی گرفته شده بود ایشان به زندان رجایی شهر کرج فراخوانده شده بودند.

از همین رو آقای طبرزدی طی یادداشتی(«حشمت اله طبرزدی باتوجه به شرایط موجود، برای مقابله با زورگویی و بی‌قانونی به زندان بازنگشت»)، واپسین سخنانشان را منتشر کرده و اعلام می‌کنند که به زندان بازخواهند گشت. اما روزی بعد ایشان با اشاره به مشورتی که با آگاهان داشته‌اند و با توجه به غیرقانونی بودن این اقدام و در مقابله با زورگویی و ظلم مضائفی که قصدش ایجاد وحشت میان خانواده‌ی زندانیان است، بر این شدند که در این شرایط به زندان بازنگردند.

این پایان ماجرا نبود، و تماس‌ها و فشارها از سوی نیروهای امنیتی برای بازگرداندن حشمت اله طبرزدی به زندان ادامه می‌یابد تا نهایتاً در تاریخ چهارشنبه، 25 دی ماه 1392 با یورش به منزل ایشان و بازداشت مجددشان خاتمه یابد!

اما این هم پایان ماجرا نخواهد بود، چرا که آزادگان، آزاده خواهند ماند…

اطلاعیه‌ی خانواده‌ی حشمت اله طبرزدی به شرح زیر است:

«حشمت‌اله طبرزدی بازداشت شد.

حشمت اله طبرزدی

حشمت اله طبرزدی

سرانجام پس از ده روز روند دوپهلوی وزارت اطلاعات و دادستانی تهران و در ادامه‌ی تماسهای مکرر مبنی‌بر بازگشت مهندس طبرزدی به زندان رجایی شهر، ظهر امروز چهارشنبه مورخ 25 دی ماه 92، سه تن که خود را عوامل دادستانی معرفی نمودند با هجوم به منزل مهندس طبرزدی و ارایه‌ی احضاریه‌ی دادستانی، ایشان را بازداشت نمودند.

حشمت‌اله طبرزدی اظهارداشت درصورت ادامه‌ی برخورد اهانت‌آمیز از جانب مأموران، اعتصاب کرده و ضمناً مسئولیت بروز هرگونه بیماری احتمالی برعهده سیستم امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی می‌باشد.

شایان ذکر است مهندس طبرزدی از بیماری قند و فشارخون رنج می‌بردکه تحت مراقبت پزشک و رژیم غذایی خاص بوده است؛ لذا خانواده‌ی وی نگران وضعیت و تشدید بیماری ایشان می‌باشند.

بازداشت مجدد ایشان در صورتی انجام گرفت که از حکم غیرقانونی وی 4 سال باقی مانده است.
خانواده‌ی مهندس حشمت‌اله طبرزدی اعلام کردند از طریق مجامع بین‌المللی و حقوق‌بشر، پیگیر بازداشتهای غیر قانونی ایشان هستند و هیچگاه در قبال برخوردهای شنیع رژیم اسلامی ایران ساکت نخواهند نشست.

خانواده مهندس حشمت اله طبرزدی
25 دی ماه 92
»

نقل از معصومه طبرزدی دختر حشمت اله طبرزدی – 25 دی – ساعت 4:20
ویرایش: نامه به یک آزاده

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

دی 1392

آنطور که 15دی ماه گزارش داده بودیم(بازگشت حشمت اله طبرزدی به زندان / طبرزدی: دست یکدیگر را بفشاریم | سلامتی من مرهون مدافعان حقوق بشری خواهدبود) طی تماسی که با حشمت اله طبرزدی گرفته شده بود ایشان به زندان رجایی شهر کرج فراخوانده شده بودند.

از همین رو آقای طبرزدی طی یادداشتی، واپسین سخنانشان را منتشر کرده و اعلام می‌کنند که به زندان بازخواهند گشت. اما روزی بعد ایشان با اشاره به مشورتی که با آگاهان داشته‌اند و با توجه به غیرقانونی بودن این اقدام و در مقابله با زورگویی و ظلم مضائفی که قصدش ایجاد وحشت میان خانواده‌ی زندانیان است، بر این شدند که در این شرایط به زندان بازنگردند.

و زیبا آنکه خانواده‌اش خوشحالند:

«و این تولد برای من تولد دیگری بود...  حضور پدر جمع ما هزار رنگ می‌کند ... خوشحالم. خوشحالم و امیدوارم که فردای پیش رو برای همه‌ی مردم سرزمینم پر از شادی و امید و رهایی باشد... از تمام دوستان خوبم که با پیامهای زیبای خود مرا مورد مهر قرار دارند سپاسگذارم. 8 اردیبهشت سال 92 روزی زیبا و خاطره انگیز» ~ معصومه طبرزدی دختر حشمت اله طبرزدی - 9 اردیبهشت 1392

«خوشحالیم که پدر امروز به زندان برنگشت.

از تمامی دوستان مهربان که همیشه در کنار ما بودند سپاسگزارم.

و عذر مرا به‌خاطر پاسخ‌ندادن به تک‌تک پیغامها بپذیرید.»
معصومه طبرزدی – 16 دی

«امروز به زندان برنگشتم.

هم میهنان گرامی! با درود های فراوان.

همان‌گونه که روز گذشته اعلام نمودم، فردی از طریق تلفن با من تماس گرفت و مدعی شد که از سوی دادستانی است و از من خواست تا ساعت 10 صبح امروز(16 دی) به اجرای احکام زندان رجایی‌شهر مراجعه نمایم.

من نیز تصمیم قطعی داشتم امروز به زندان برگردم و این تصمیم را نیز اعلام کردم. اما بنابه‌خواست خانواده و به ویژه مادر و همسرم و مشورت دوستان و آگاهان به امور حقوقی، در تصمیم خود تجدیدنظر کرده و به زندان مراجعه نکردم.

به‌ویژه که این احضار خارج از چارچوب‌های قانونی صورت‌گرفته و جنبه‌ی هراس‌انگیزی در بین خانواده داشته و نوعی ظلم مضاعف و زورگویی به شهروند به حساب می‌اید که باید با مقاومت مدنی به مقابله با آن می‌پرداختم.

می‌دانم که الیگارشی حاکم ،یا قدرت غیرپاسخگو، دست از سر شهروندان برنخواهدداشت و همان‌گونه که یکی از نمایندگان اصول‌گرایی مجلس اسلامی، نیز بیان داشت، قوه‌ی قضاییه به قوه‌ای غیرمستقل تبدیل شده که به زعم ایشان از اقدامات آن بوی استبداد می‌آید و به باور من، این قوه بهانه‌ای برای سرکوب شهروندان بوده و هست.

از دیگرسو شاید انتظار از دولت روحانی در عمل به وعده‌های انتخاباتی و دفاع از حقوق شهروندان در برابر متجاوزان به حقوق ملت و عدم سکوت و بی‌مسئولیتی در برابر نقض سیستماتیک حقوق‌بشر از سوی باند قدرت غیر پاسخگو، بیهوده باشد.

بر مین پایه، به مبارزات خود و آگاهی ایرانیان عزیز و پشتیبانی شخصیت ها و نهاد های حقوق‌بشری و سیاسی و اجتماعی، دلگرم خواهم بود و متناسب با بر خوردهای زورگویانه‌ی گروهی که خود را در تجاوز به حقوق شهروندان خود مختار می‌دانند، واکنش نشان خواهم داد.

می‌دانیم که قدرت غیرپاسخگو که کشور را به جهنمی برای مردم و به ویژه کوشندگان مخالف و منتقد سیاسی و حقوق بشری، و دگرباشان مذهبی و منتقدین اجتماعی، تبدیل نموده(که شاید به این لحاظ پس از کره‌ی شمالی، در جهان رتبه ی دوم را داشته باشد)، در تلاش است که به همگان اعلام کند که تسلیم هسته‌ای لزوماً به مفهوم دست برداشتن از نقض سیستماتیک حقوق بشر نیست. و می‌دانیم که بنا دارند میزان فشار بر ما را تا آن‌جا افزایش بدهند که آستانه‌ی تحمل را پایین آورده تا مجبور به سکوت یا فرار از کشور بشویم.

اما، باور داریم این دوره‌ی پر مخاطره و سخت را نیز پشت سر خواهیم گذاشت. همان‌گونه که پیش تر نیز بیان داشتم، حکومتی که در تداوم حیات خود به کمک کشورهای بزرگ غربی نیازمند بوده و این نیاز را در تسلیم‌نامه‌ی ژنو به زبان آورده است، امکان زیست خودمختار و نقض فاحش و سیتماتیک حقوق‌بشر، همچون گذشته را به صورت بلندمدت نخواهد داشت.

اگرچه قدرت های بزرگ، منافع ملی خود را در اولویت می‌دانند اما ساز و کار کلی حاکم بر کشور ها در عصر کنونی، آن‌ها را ملزم به اعمال سیاست‌های بازدارنده علیه کشورهای ناقض حقوق‌بشر در قرار و مدار های بین‌المللی خواهدکرد.

خواست کنونی ما، ‹نه‌به‌اعدام’، آزادی کلیه‌ی زندانیان سیاسی و نگرانی شدید از وضعیت معیشتی مردم است. بیرون از زندان یا درون زندان، این خواسته‌ها را فریاد خواهیم زد و همه‌ی طبقات آگاه و تشکل@ها و شخصیت‌های دموکراسی‌خواه را حول دستیابی به این خواسته‌ها دعوت به اتحاد خواهیم کرد.

گسسته باد زنجیر استبداد. زنده باد آزادی. برقرار باد دموکراسی
حشمت اله طبرزدی/ دبیر کل جبهه ی دموکراتیک ایران و سخنگوی جنبش همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران
16 دی 1392
»

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

دی 1392

حشمت اله طبرزدی که این روزها در راه بازگشت به زندان (ملاحظه کنید پست «بازگشت حشمت اله طبرزدی به زندان / طبرزدی: دست یکدیگر را بفشاریم | سلامتی من مرهون مدافعان حقوق بشری خواهدبود») است از عاشورا گفته است:

«خاطره ای از عاشورای 88

عاشورای 4 سال پیش بود.

طرفداران جنبش سبز در خیابان های تهران دست به تظاهرات مسالمت‌آمیز زدند. مطابق معمول نیروهای سرکوب با تمام قوا به جان مردم افتادند و بار دیگر جنایت‌ها آفریدند.

من آن روز شاهد بخشی از این سرکوب بی‌رحمانه‌ی نظامی-امنیتی بودم. شب با صدای آمریکا مصاحبه‌ای داشتم و ابعادی از این فاجعه را افشا کردم.
روز بعد امنیتی ها به خانه‌ام ریختند. تا حدود 3 ماه در 240 و 209 زیر بازجویی همراه با شکنجه‌ی شدید روحی و در یک مورد برخورد فیزیکی همراه با فحاشی بودم؛ اما مطابق معمول از زیر بازجویی سرفراز بیرون آمدم.

در عین‌حال شاهد برخوردهای بسیار وحشیانه با جوانان بازداشت‌شده بودم. با خودم می‌گفتم عاشورای واقعی در 240 و 209 است. به‌اندازه‌ای فضای بازجویی سنگین ،همراه با تهدیدهای مکرر بود که من خود را در وضعیت مسلم ابن‌عقیل در زندان کوفه و در بازداشتگاه ‘ابن زیاد’ قرار داده بودم و به خود دایماً نهیب می‌زدم که مبادا بشکنی.

حشمت اله طبرزدی

حشمت اله طبرزدی

حتا اگر آویزانت کردند و شب و روز بر جسمت شلاق زدند، باید مقاومت کنی…

درود بر هنرمند عزیز فرامرز قریبیان که در فیلم سفیر، نقش مسلم را بسیار زیبا بازی کرد و من از آن، شخصیتی که او در آن فیلم به نام مسلم آفرید، بهره بردم. شاید اگر این نوشته‌ی من را ببیند، شگفت‌زده می‌شود. اما گاهی که در شرایط سخت قرار بگیری، از هر چیزی می‌توانی برای بازسازی روحی خود بهره ببری.

پس از 3 ماه، من را به 350 دادند و 1 ماه بعد که 4 نفر از جمله، فرهاد وکیلی که هم‌اتاقی‌ام بود را اعدام کردند، من به همراه 5 نفر از هم بندی‌های جنبش سبزی را به رجایی‌شهر انتقال دادند. البته از آنجا ، با دو نفر از دوستان به زندان کچویی انتقال شدیم و پس از حدود 25 روز به رجایی‌شهر اننقالمان دادند. پس از 5 ماه سفرهای زندان به زندان من پایان یافت. آن سال در دادگاه امنیتی موسوم به«ان-قلاب» به من 8 سال حبس قطعی دادند. 1 سال به اتهام تبلیغ علیه نظام. 2 سال به اتهام توهین به رهبر و 5 سال به اتهام تجمع به قصد تبانی علیه نظام. من نیز متقابلاً علیه رهبر حکومت به مجامع جهانی شکایت کردم و دادخواستم را در 10 عنوان تنظیم نمودم.

4 سال از دوران حبس من باقی مانده است.

عاشورای امسال بار دیگر به یاد همه‌ی آن خاطرات افتادم.»

حشمت الله طبرزدی، مبارز سیاسی – 23 آبان

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

دی 1392

«باز استرس و دلشوره و تلفن از اجرای احکام…
بابا رو خواستن…
این کابوسها تمومی هم داره؟!
»
معصومه طبرزدی – یکشنبه 15 دی – ساعت 15:15

دخترش نوشته است. و پدر به همه پاسخ گفته است که:

«و این تولد برای من تولد دیگری بود...  حضور پدر جمع ما هزار رنگ می‌کند ... خوشحالم. خوشحالم و امیدوارم که فردای پیش رو برای همه‌ی مردم سرزمینم پر از شادی و امید و رهایی باشد... از تمام دوستان خوبم که با پیامهای زیبای خود مرا مورد مهر قرار دارند سپاسگذارم. 8 اردیبهشت سال 92 روزی زیبا و خاطره انگیز» ~ معصومه طبرزدی دختر حشمت اله طبرزدی - 9 اردیبهشت 1392

«و این تولد برای من تولد دیگری بود…
حضور پدر جمع ما هزار رنگ می‌کند …
خوشحالم. خوشحالم و امیدوارم که فردای پیش رو برای همه‌ی مردم سرزمینم پر از شادی و امید و رهایی باشد…
از تمام دوستان خوبم که با پیامهای زیبای خود مرا مورد مهر قرار دارند سپاسگذارم.
8 اردیبهشت سال 92
روزی زیبا و خاطره انگیز»
~ معصومه طبرزدی دختر حشمت اله طبرزدی – 9 اردیبهشت 1392

«ارادت دوستان.

رسیدن به آزادی نیازمند هزینه است. نباید از زندان و شکنجه و حتا اعدام هراس داشت. آرمان بزرگ آزادی و دموکراسی سکولار، این امور را برای امثال من هموار می‌کند. من به استقبال سرنوشت می‌روم. می‌دانم که راه دیگری نیست. می‌دانم که در آستانه‌ی رهایی بزرگ قرار گرفته‌ایم. دست یکدیگر را بفشاریم و خود را در این جنبش بزرگ سهیم بدانیم.»

حشمت اله طبرزدی فردا دوشنبه 16 دی ماه به زندان رجایی شهر کرج بازخواهد گشت. این واپسین صحبت‌های اوست:

«فردا به زندان بر می‌گردم.

یک سال از مرخصی‌ام گذشت.

با این حساب از 8 سال حبس، 4 سال آن باقی مانده است. پیش‌تر نیز 7 سال زندانی بوده‌ام. اگرچه از سال 78 تاکنون، سالی نبوده که در زندان نبوده باشم.

امروز از دادستانی زنگ زدند و اعلام کردند که به زندان رجایی‌شهر برگردم. همانگونه که بارها گفته بودم به‌خاطر مادرم مرخصی به‌شرط سکوت را پذیرفتم و تا چند روز پیش نیز در سکوت بودم، اما شرایط مردم و به کشور به گونه‌ای است که نمی‌توانستم به این سکوت ادامه دهم و سکوتم را شکستم.

در این مدت یک سال که بیرون از زندان بودم فهم دقیق‌تری از جامعه به دست آوردم. متأسفانه حکومت، مردم و کشور را به قهقرا برده و جنگ قدرت به شدت ادامه دارد و خودش نیز باید پاسخگو باشد.

بخشی از اپوزسیون اما به دولت روحانی دل بسته و می‌گوید که این دل‌بستگی ناشی از نگرانی‌اش برای ایران و نگرانی از تکرار سرنوشت مردم سوریه و لیبی در ایران است. این جریان نیز به نحوی سرنوشت خود را به جمهوری اسلامی گره زده است.

غربی‌ها امیدوار هستند که رژیم را با مذاکره به جامعه‌ی جهانی برگردانند و آن را ملزم به رعایت اصول قانونی از جمله حقوق بشر کنند. شرایط اقتصادی رژیم به گونه‌ای است که چاره‌ای جز طی این مسیر ندارد. من بعید نمی‌دانم که حکومت مجبور به طی این فرایند شود. اگر چه الیگارشی حاکم سرسختی نشان می‌دهد و نمی‌خواهد به‌راحتی تسلیم شود اما با توافقنامه‌ی ژنو گام اول را برداشت.

دولتی که به خواست ملت تن نمی‌دهد، مجبور است به خواست قدرت‌های برتر تن بدهد. برای این که پیرو منطق زور است. درهرحال مسئله‌ی اصلی ما رهایی ملت از این شرایط و حاکمیت حقوق‌بشر و دموکراسی سکولار در این مرز و بوم است. اگرچه الیگارشی حاکم با همه ی قدرت دست و پا می‌زند تا این مسیر طی نشود اما راهی جز تن دادن به چارچوب‌های بین‌المللی ندارند.

درعین‌حال آگاهی یافتم که جنبش سکولار دموکراسی‌خواهی روز به روز در حال گسترش است. با وجود محدودیت‌های تحمیلی بر من اما، از سوی شخصیت‌ها و تشکل‌های سکولار دموکرات، تماس‌های زیادی با من گرفته‌شد که حاکی از رشد این جنبش و محبت عزیزان به این سرباز آزادی است و به نظر خودم علت برگرداندن من به زندان نیز آگاهی رژیم از این رشد و توجه و پویایی است.

من عمیقاً به جنبش باور دارم و خواهان حرکت آن حول خواسته‌های مرحله‌ای از جمله نه به اعدام و آزادی زندانیان سیاسی هستم. پرهیز از اختلافات که امری طبیعی است و توافق بر خواسته‌های مشترک، امری الزامی برای پیروزی مرحله‌ای و نهایی است. این جریان را الترناتیو جدی برای رهایی ملت می‌دانم. به این جنبش بپیوندید.

اگرچه می‌دانم حضور من در بیرون، به نفع جنبش دموکراسی‌خواهی است. و اگر چه ترجیح می‌دادم در کنار خانواده و به‌ویژه مادر کهن‌سال و ستم‌دیده اما شیرزن و مهربانم باشم،اما بودن در کنار یاران زندانی و بودن در سنگر دیگر مبارزه یعنی زندان به من آرامش می دهد. به ویژه که می‌دانم این زندان اخیر موجب این می‌شود که کسانی نتوانند در مجامع جهانی دست به ریاکاری بزنند و مدعی شوند با آمدن حسن روحانی وضعیت حقوق‌بشر در ایران بهبود یافته است.

من مایل بودم چنین شود و البته می‌دانم الزام‌های تاریخی در شرایط کنونی، رژیم را به عقب‌نشینی گام‌به‌گام واخواهد داشت. اما تا آن زمان فاصله داریم.

در وضعیت کنونی در سلامت کامل هستم و تا زمانی که شرایط خاصی بر من تحمیل نشود دست به اعتصاب غذا نخواهم زد. اما اگر اتفاق خاصی افتاد آگاه باشید که مسئولیت آن متوجه ی شخص خامنه‌ای و حاکمان است.

یک بار دیگر از وکلای محترم می‌خواهم که شکایت من از سید علی خامنه‌ای که در سال 1390 و از درون زندان تقدیم شد را پیگیری و آن را جدی بگیرند. می‌دانم که با توجه به شرایط پیش‌رو و نقشی که این سرباز آزدی برعهده دارد، باید با خطرات جدی دست و پنجه نرم کنم و سلامت من تا حدود زیادی مرهون تلاش‌های همه‌ی مدافعان حقوق‌بشر خواهد باد.

گسسته باد زنجیر استبداد – زنده باد آزادی – برقرارباد دموکراسی
حشمت اله طبرزدی، دبیرکل جبهه‌ی دموکراتیک ایران و سخنگوی م
15 دی ماه 1392
»

حشمت اله طبرزدی – یکشنیه 15 دی – ساعت 17:15

ویرایش: نامه به یک آزاده

همچنین لطفا ملاحظه نمایید پست‌های:

خاطره‌ای از حشمت اله طبرزدی، مربوط به عاشورای خونین سال 88
تکاپوی عاشقانه/حشمت الله طبرزدی، مردی که می‌آموزد
این روزهای ایران/ویژه نوروز 1392/تکاپوی عاشقانه:روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

تیر 1392

حشمت اله طبرزدی در یکی از راهپیمایی های مردمی سال 1388

حشمت اله طبرزدی در یکی از راهپیمایی های مردمی سال 1388

حشمت اله طبرزدی که خود از آسیب‌دیدگان تیرماه ۱۳۷۸ اند اینک در مرخصی به سر می‌برند. ایشان بیانیه‌ای را در فیسبوکِ خود منتشر کرده اند که علاوه بر ایشان به امضای برخی دیگر از کنشگران سیاسی ایران و دیگر آسیب‌دیدگان وقایع آن روز رسیده است. متن این بیانیه و اسامی امضاکنندگان به شرح زیر است:

مردم عزیز و شرافتمند ایران!

گذشته چیزی را برای زمان حال فاش می‌کند که زمان حال بتواند آن را ببیند! و بخواهد برای ساختن آینده(!) از آن استفاده کند.

۲۳ تیر ماه، سالگرد دستگیری و به زندان انداختن و آسیب های جدی روحی وجسمی ما امضاکنندگان این بیانیه است در حالی که یکی از مسببین اصلی و کارگردانان محوری این واقعه، حسن روحانی به عنوان بالاترین مقام اجرایی، بر این کرسی تکیه زده و ما وظیفه خود دانستیم تا پرسشها و نگرانیهای خود را با شما مردم در میان بگذاریم.

۱- آقای حسن روحانی در سخنرانی ۲۳ تیر ۱۳۷۸ چنین گفتند:

«دیروز نسبت به این عناصر دستور قاطع داده شد. دیروز غروب دستور قاطع صادر شد تا هرگونه حرکت این عناصر فرصت طلب، هر کجا که باشد با شدت و با قاطعیت برخورد شود و سرکوب شوند.
مردم ما شاهد خواهند بود که از امروز نیروی انتظامی، نیروی قهرمان بسیج حاضر در صحنه، با این عناصر فرصت‌طلب و آشوبگر – اگر جرأت ادامه‌ی حرکت مذبوحانه داشته باشند- چه خواهند کرد.»

بنیادی‌ترین سئوال ما این است که آخرین موضع‌گیری اخلاقی و تاریخی ایشان نسبت به این واقعه شوم که ۱۴ سال قبل اتفاق افتاده و خود یکی از صحنه گردانان آن بوده‌اند چیست؟ آیا تغییری در مواضع ایشان نسبت به دستورات و فرامین خود در آن کوران ظلم و بیدادگری پدید آمده است؟ آیا ایشان بر همان موضع بدوی و سرکوبگرانه سابق خود پا فشاری خواهند کرد و یا موضعی جدید و متمدنانه در برابر آن واقعه خونبار و آسیب دیدگان آن اتخاذ خواهند نمود؟

۲- وقوع وقایع خشونت‌بار در صحنه سیاسی کشور به بهانه‌های گوناگون سیاسی و دینی و اجتماعی از سوی کارگردانان همیشگی این خشونتها قابل پیش‌بینی بوده و ایشان در زمان ریاست خود قطعاٌ چنین اموری را مجدادا تجربه خواهند نمود و این امر چیزی نیست که از چشمان ایشان به عنوان یکی از ارشد ترین مدیران امنیتی کشور! ومشاوران و معاونانشان که همگی سالها تجربه در امور امنیتی دارند پنهان بماند و آیا ایشان تغییری در مدیریت خود پدید خواهند آورد یا از همان شیوه‌های قدیمی بگیر و ببند استفاده خواهند نمود؟

۳- عرصه‌ی سیاست و کنشگری در دوران معاصر سِنخها و شیوه‌ها و رویکردهای متنوعی را در حاکمیت تجربه کرده است و با نهایت تأسف نتایج تمامی این فعالیتها با افراط و تفریط، حب و بغض، جزمیت و یکسو نگری، و بالاخره با گرایشهای پیدا و پنهان عقیدتی و حزبی و جناحی و به قصد تحریف یا تسویه‌حساب سیاسی و شخصی به پایان رسیده است و صد البته تمامی این الگوها با کلمات زیبایی چون عدالت‌، سازندگی و اصلاحات همگام بوده است اما ماحصل کارآن چیزی است که شاهد آن هستیم و متأسفانه امروز نیز چیزی جز کلمات زیبا در یک فرآیند غیرتضمینی و ناروشن و ابهام‌آلود تحویل مردم نشده است و روزباوران و پنهان‌کاران سیاسی جهت غبارآلود کردن و غیر شفاف کردن فضای سیاسی کشور دست به کار شده اند تا با اتهام‌زنی و تلاش برای صبر نامحدود و انجماد فضای سیاسی کشور و فروکاستن آرمانها و مطالبات به حداقل‌ها و تکرار قالب‌های گذشته به شیوه‌ای مرموز و پنهان، نیروهای تحول‌خواه را در حاشیه قرار دهند.

۴- ما امضاکنندگان این بیانیه، اولین گام را، در آگاهی و عمل و شکستن قالب‌های کهن و ایجاد شیوه‌های نو می‌دانیم و باورمندیم که کم‌کردن خواسته‌ها به حداقل‌ها، چاره‌ی کار نبوده و پیگیری مجدانه و همیشگی این درخواستها، و بررسی و ارزیابی توانایی‌ها و تکرار مطالبات به‌صورت شفاف و بدون نرمش به ظرفیت نیروهای آرمان‌گرا افزوده و پیگیری پی در پی در ابعاد زمانی مشخص به همراه گشاده‌دستی در ارتباط با دیگر نیروها زمان را از روزمره‌باوران و پنهان‌کاران سیاسی خواهد گرفت و می‌تواند کفه‌ی وزن‌کشی سیاسی در داخل و خارج از کشور را به نفع تحول‌خواهان تغییردهد.

امضاکنندگان ب‌ترتیب حروف الفبا:
رضا اشرفپور/احمد باطبی/دکتر بهیه جیلانی/مریم راد نیا/مهرداد سید عسگری/مهندس حشمت الله طبرزدی/روزبه فراهانی پور/مهرداد ماجدی/منوچهر محمدی/رضا مهاجری نژاد

شنبه، ۲۲م تیر ۱۳۹۲

———————————————–
برگرفته از فیسبوک حشمت اله طبرزدی در پست پنجشنبه 27تیر ماه، ساعت 12:15 بامداد.

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

فروردین 1392

حشمت اله طبرزدی
عکس:خیابان کریم‌خان، 27شهریور88 (روز قدس سبز) راهپیمایی بزرگ مردم ایران

نامه ای به یک آزاده:حشمت طبرزدی که این روزها با مرخصی مشروط پس از سال‌ها موفق شده کمی را خارج از زندان‌ها نزد خانواده‌اش بگذراند به گفته‌ی خودش با آنکه به دلیل این مرخصی مشروط از مشورت با دوستان در مورد مسائل سیاسی روز جامعه محروم است اما به دلیل پرسش‌های مکرر فامیل و دوست و آشنا که مدام از ایشان درباره‌ی آینده‌ی انتخابات ریاست جمهوری 92 سوال می‌کنند در فیسبوکش متنی نگاشته و بخشی از نظرات شخصی‌اش در رابطه با این مسائل را در آن منعکس کرده که در زیر می‌خوانیم:

«اگر خاتمی خودش بخواهد…

این روز ها هر کس از فامیل و دوست و اشنا که به نحوی به من دسترسی پیدا می کند از اینده ی انتخابات پیش رو و به ویژه حضور یا عدم حضور خاتمی می پرسد. خیلی تلاش کردم حرفی نزنم و از کنار ان بگذرم اما انگار شدنی نیست. البته به لطف مرخصی مشروط از دیدار با دوستان و مشورت در این موارد محروم هستم و اگر حرفی می زنم فقط نظر شخصی ام است. در باره ی اصل انتخابات پیش رو حرف من نیز همانی است که مهندس امیر انتظام در بیانیه اش گفت و تفاوتی ندارد.بنابراین تا انتخاباتی آزاد، دموکراتیک و عادلانه نباشد نه در ان شرکت می‌کنم و نه کسی را دعوت به شرکت خواهم کرد.

اما در مورد وضعیت موجود نیز نمی‌توان بی‌تفاوت بود و با چند کلمه مسئله را فیصله داد. در هر حال وضعیت کشور ما معلوم است. اپوزسیون که 72 ملت است و تا دلتان بخواهد رهبر، شاه و رییس‌جمهور داریم و هیچ کس نیز حرف دیگری را قبول ندارد! مردم نیز زیر بار فشارهای اقتصادی کمر خم می‌کنند و هر روز سرشان پایین‌تر می‌رود. وضعیت سیاسی-اجتماعی نیز روشن است و من چیز جدیدتر از آن که خود عملا لمس می‌کنید ندارم که بگویم. پس در فرصت پیش رو، گزینه‌ی روشنی نداریم. من شخصا امید چندانی نیز به شرایط ناشی از به اصطلاح انتخابات پیش رو ندارم.

ولی نیروهایی هستند که برعکس آدم‌هایی مثل من که بسیار آرمانگرا هستم، آنها پراگماتیستی می‌اندیشند. بر این باور هستند که در زمینه‌ی عینی موجود، و با کنش سیاسی می‌توان گام‌هایی به سوی دموکراسی و حقوق‌بشر برداشت. نیروهای اصلاح طلب که البته در شرایط موجو چند تکه شده اما هنوز منسجم‌ترین و با امانات‌ترین نیروی موجود در میدان به شمار می‌آیند، از این دسته هستند. آنها در هر صورت هنوز به اصلاح گام‌به‌‍گام رژیم یا پیشبرد گام‌به‌گام اهداف آزادی‌خواهانه باور دارند.

چند ماه پیش(منظور زمانیست که حشمت اله طبرزدی هنوز در زندان بوده و به مرخصی نیامده بود) هنگامی که یکی از زندانیان سیاسی که دارای اندیشه‌ی اصلاح‌طلبی است به مرخصی می‌آمد، چون شنیده بودم که ممکن است آدم‌های درجه 2و3 اصلاح‌طلب، قصد حضور در انتخابات داشته باشند و در زمین جریان حاکم بازی کنند.از دیگر سو با خودم فکر کردم اگر مثلا خاتمی بیاید حداقل این است که در شرایط زندان‍‌ها و قوه‌ی قضاییه یا مطبوعات و کتاب،اصلاحی هر چند کم به وجود بیاید. می‌دانید که زندانی همواره تحت شرایط زندان اظهار نظر می‌کند. یا این که خاتمی که نمیاد پس از این طریق جلوی آمدن غضنفرها رو بگیریم. به هر حال به ان دوستمان گفتم که به آقای خاتمی بگوید که از اصلاح‌طلب‌ها کسی نیاید و اگر قرار است بیاید شخص خاتمی باشد. از بازگویه‌ی ماجرا توسط دوست همبندم دریافتم که پیام را کامل نرسانده و از قول من به ایشان گفته است که نظر فلانی هم این است که شما بیایید و آقای خاتمی نیز شوخی-جدی حرفی زده بود. در هر حال من با حفظ مواضع خودم بر این عقیده هستم که اگر واقعا خاتمی قصد حضور دارد نباید او را ملامت کرد. برای این که این حضور یک پیام مبارزاتی دارد. او خودش می‌داند که امکان دارد رد صلاحیت بشود. اگر تایید شود باید در یک انتخابات مهندسی شده شرکت کند. دوران 76 و 81 به سر آمده است. ممکن است با او چنان رفتار شود که با هاشمی در سال 84 رفتار شد. حتا ممکن است با آمدن او مشایی را تأییدصلاحیت کنند تا رأی او را بشکنند. نباید فراموش کند که دولت احمدی نزاد به دلیل یارانه و سهام عدالت در بین روستائیان و شهرستانی‌ها و حتا طبقات فرودست در کلان‌شهرها طرفداران زیادی دارد و امکانات فراوانی نیز در اختیار دارد.

به فرض که خاتمی همه‌ی این موانع را پشت سر گذاشت، به واقع با این ساخت قدرت و بافت آن و تقسیم قدرت در دست باندهای قدرت، توانایی انجام چه کاری را دارد؟ آیا شرایط او بهتر از دوره‌ی اصلاحات خواهد بود؟ بیش از این بنا ندارم از موانع و مشکلات بگویم. حتما ایشان و مشاوران بر همه‌ی جوانب این امور اشراف کافی دارند. به همین دلیل اگر خاتمی در شرایط کنونی اعلام آمادگی کند باید گفت که بسیار شجاع شده و قصد کار بزرگی دارد که به زعم خودش حتما باید نام آن را ازخودگذشتگی نهاد. شاید هم چنین باشد. برای این که از همه طرف به او بد و بیراه می‌گویند و در عین‌حال قدرت حاکم نیز در انتظار نشسته تا به هر نحو او را از میدان به در کند و طرفدارانش را مأیوس نماید.

درهرحال این آمدن با آن آمدن متفاوت است و اگر خاتمی قصد آمدن دارد پس باید آن حرف کروبی به موسوی در آن مناظره‌ی انتخاباتی را مدنظر قرار بدهد. ما نیز اگر با نظرات او موافقت نداریم ولی ملامت هم نمی‌کنیم و ممکن است برایش دست هم بزنیم!؟ به شرط این که جریان کوی دانشگاه و سرکوب مطبوعات و قتل‌های زنجیره‌ای تکرار نشود. و اگر تکرار شد و این بار قرار شد من فروهر زمان باشم، همسرم پروانه نشود، زیرا همسر من سیاسی نیست! دوستان نیز خاتمی را ملامت نکنند، شاید این بار تصمیم مبارزه داشته باشد….»

حشمت اله طبرزدی – سه شنبه 20 فروردین 92

——————————————————————————————————
از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

اسفند 1391

حشمت اله طبرزدی در یادداشتی ضمن تبریک سال نو و آرزوی شادباش برای مردم ایران از پیمودن راه آزادی سخن گفته است:

«عید فرخنده ی باستانی را به همه ی شما عزایزان شادباش می گویم.

باردیگر طبیعت دگرگون شد،زمین از خواب زمستانی بیرون امد و بهار رسید و عید فرخنده ی ما ملت هایی که این
عید باشکوه را جشن می گیریم، فرا رسید.این شکوه فرخنده، ضمن این که برای ما فرح بخش و شادی افرین است،یاد اور گذشته و تاریخ و خط ارتباط ما با نیاکانمان به ویژه کورش بزرگ، پایه گذار ایران عزیز و تمدن بزرگ ملل با تمدن این منطقه نیز هست.

این عید بزرگ و با شکوه یاد اور خاطره ی مادران و پدران و برادران و خواهران و فرزندان ما که به هر دلیل، روزی بودند و امروز در کنار ما نیستند نیز هست.ولی عید نوروز صرفا ناظر به گذشته نیست ،بلکه زنده در امروز و پیش برنده ی دیدگان ما به فردا نیز می باشد.برای این که ملت ایران همواره به عنوان یک کل، با اجزای تشکیل دهنده از ملت ها با زبان وفرهنگ و اقلیم های گوناگون،همچون یک موجود فرهنگی زنده و پویا دوست دارد سرنوشت خود را به سوی روشنی ها و نوزایی همه جانبه تکامل ببخشد و از تاریکی و جهل وجمود و جاه طلبی که از روی، زور و زر و تزویر بر او حاکم گردیده است رهایی یافته و سنت های انسان دوستی،خردمندی،ازادی خواهی،عدالت،انصاف،دموکراسی خواهی و توسعه ی همه جانبه و رفاه و امنیت و صلح را برای خود و دیگران به ارمغان بیاورد.

این در حالی است که سال های گذشته و به ویژه سال 91 از سیاه ترین سال ها برای این ملت دربند بوده است.بارها و بارها از من، پرسیده شده است که ایا راهی به روشنی و امیدی در تاریکی هست؟پاسخ من این است که امید به معجزه ندارم اما در این تاریکی ازار دهنده و این بلای بیم دهنده و البته همه گیر وهمه جانبه از درون وبیرون و داخل وخارج،می بایست با خردمندی و شکیبایی گام برداشت وبه نیروی این ملت بزرگ تکیه داشت و گام به گام به سمت اگاهی،اتحاد و عمل مشترک برای ارمان های ملی، پیش رفت.

نیک می دانم که سال بسیار سرنوشت سازی در پیش رو داریم.باید از روی خرمندی و پرهیز از تک روی وخود خواهی و توهم قدرت طلبی فردی یا جناحی و نیز دوری از احساسات بدون منطق،از فرصت های پیش رو استفاده کرد. برای رسیدن به راه حل های حتا مرحله ای ،ازادی زندانیان سیاسی و محصور شدگان در خانه ها، باید یک پیش شرط باشد. ضمن این که برای رسیدن به راه حل هایی که انتظار داریم ملی و نه جناحی یا حتا صنفی و طبقاتی باشد،حتما می بایست با مشورت نمایندگان همه ی جریانات سیاسی،اجتماعی،قومی،و اجتماعی بوده در غیر این صورت به سرنوشت جنبش ها در 15 سال اخیر دچار خواهد شد.

باید از تجربه های گذشته اموخته باشیم که دورانی که در خانه های دربسته و در جمع دوستان و طرفداران تصمیم گیری کنیم اما انتظار داشته باشیم این تصمیم با پشتیبانی ملی روبرو شود، گذشته و جنبش های ملی با تصمیمات و ساز و کار های ملی به وجود خواهد امد و نه احساس تکلیف های حزبی و جناحی. پس مشورت با دیگری یک اصل خدشه ناپذیر در حرکت به سوی ازادی و دموکراسی خواهی است،در غیر این صورت ،انحراف به سمت حرکت های جناحی یا فرقه گرایانه ،یک تهدید جدی حتا برای تصمیم هایی است که ظاهرا به نیت ازادی خواهی اتخاذ گردیده است.

می دانیم که ملت ایران با سختی های غیرقابل بیان اقتصادی،اجتماعی و سیاسی دست و پنجه نرم می کند و نیک اگاهیم که عامل اصلی ان نیز حاکمیت است، اما این امر نباید موجب نا امیدی یا ناپخته تصمیم گرفتن باشد. گاهی عمل نکردن بسیار شایسته تر از بدعمل کردن یا غیر مسئولانه تصمیم گرفتن است.نه سازش و همکاری با زورمداران به هر بهانه و نه تسلیم به خشونت کسانی که در پی ویرانی ایران به هر دلیل اند.

جا دارد به عنوان یک مبارز راه ازادی و به نمایندگی از سوی بسیاری از زندانیان سیاسی که امان ارسال پیام خود را ندارند،، یاد شهیدان راه ازادی و دموکراسی و عدالت را گرامی داشته و یاد اور شوم که، فراموش نکنیم که اینک بسیاری برای ازادی در زندان ها یا خانه ها محصور و محدودند. ازادی این عزیزان که برخی از انان حتا به دلیل عقیده و مذهب خود در زندان هستند ، را اولویت خود قرار بدهیم و انان را فراموش نکنیم. همگی با هر زبان و فرهنگ و مذهب و حزب و سیاست برای ایران دعا کنیم تا از دست دیوان شب پرست رهایی یافته ودر راه صلح و پیشرفت قرار بگیرد»

همچنین بر خود لازم می دانم از همه ی عزیزانی که عید نوروز را به من و خانواده ام و روز تولدم را به من شادباش گفتند، سپاسگذاری کنم و پیشاپیش از این که امکان دید و بازدید نوروزی با عزیزان را ندارم، پوزش خواهی نمایم.
شاد و پیروز باشید.
پاینده ایران-پایدار و پیروز ملت ایران.
نوروز 1392 خورشیدی
حشمت اله طبرزدی

توضیح:این عکس را حشمت اله طبرزدی همراه با پیام خود منتشر کرده است

توضیح:این عکس را حشمت اله طبرزدی همراه با پیام خود منتشر کرده است

از شما درخواست می‌شود در کمپین نامه ای به یک آزاده شرکت نمایید:
برای تأکید به همدلی‌ها و باهم بودن‌ها. برای تأکید به بودن در راهی که آزادگان در مسیرش هرچه می‌بایست انجام دادند…

Read Full Post »

Older Posts »